Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Άνθρωπος που δεν είναι ταπεινός δεν μπορεί να αγαπήσει






του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου

«Πρωτοσυνάντησα τον π. Ιάκωβο όταν ήμουν παιδί, μαθητής του κατηχητικού. Τότε πηγαίναμε εκδρομή με το κατηχητικό από τη Χαλκίδα.
Ανεβαίναμε στο μοναστήρι με τα πόδια από τις Ροβιές – δεν υπήρχε δρόμος. Για κάποιους που ίσως δυσκολευόντουσαν έστελναν οι πατέρες κάνα δυο μουλάρια.
Αυτό που έχει μείνει στη μνήμη μου είναι ότι καθώς ανεβαίναμε στο μοναστήρι ψάλλαμε ή τραγουδούσαμε. Μας άκουγε λοιπόν ένας καλόγερος και έβγαινε να μας προϋπαντήσει. Είχε τόσο λεπτό περπάτημα που νόμιζες ότι περπατάει στις μύτες των ποδιών του.
Ψηλός, ασκητικός μάς υποδεχόταν ψάλλοντας κι αυτός: «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου!». Ήταν ο π. Ιάκωβος! (δείτε εδώ)

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Το Μακεδονικό ζήτημα και οι παγίδες της σύνθετης ονομασίας


Του Κωνσταντίνου Χολέβα

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Μακεδονία γίνεται πηγή αφυπνίσεως και ελπίδας για τον Ελληνισμό. Αυτό το βλέπουμε σήμερα με τα συλλαλητήρια και το ενδιαφέρον του λαού, μάς διδάσκει ότι παρά την οικονομική κρίση, παρά τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και παρά την ανιστόρητη προπαγάνδα μιας διεθνιστικής μειοψηφίας, ο Έλληνας διαμαρτύρεται όταν κινδυνεύουν η Ιστορία του, η ταυτότητά του, οι αξίες του. (δείτε εδώ)

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Το ταγκαλάκι





Οι μεθοδείες του διαβόλου, Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου

Επιμέλεια: Αρχιμ. Χρυσοστόμου Μαϊδώνη, 
                    Πρωτοσυγκέλλου-Ιεροκήρυκος Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού

Είναι φοβερός ο πόλεμος του διαβόλου κατά των χριστιανών, λαϊκών, κληρικών και μοναχών.
Ο πόλεμος δυσκολεύει, γιατί δεν ξέρουμε ποιός είναι ο διάβολος και πως μας πολεμά.
Άλλοι δεν ξέρουν πως υπάρχει και άλλοι φθάνουν στο σημείο να τον “απομυθοποιούν”, λέγοντας, ότι είναι ένας παρεξηγημένος “θεός”!
Γι΄αυτό και βάζουν τη νέα γενιά να παίζει με το διάβολο στα κινούμενα σχέδια, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, την μουσική κ.α.
Παίζουν και πολοί μεγάλοι, δήθεν “ώριμοι”.
Είναι όμως για να παίζει κανείς με τον διάβολο;
Οι Άγιοι έχουν εμπειρία του διαβολικού πολέμου.
Οι σύγχρονοι μας Άγιοι έχουν εμπειρία του “συγχρόνου” διαβολικού πολέμου.
Τέτοιος έμπειρος μαχητής του διαβόλου είναι ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. (δείτε εδώ)

Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός





Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1.7.1921-1.7.2009)

Από μικρό παιδί είχα μία ευλάβεια προς την Εκκλησία, πράγμα που παραδόξως αποδέχτηκε και σεβάστηκε ο πατέρας μου, αν και δεν ήταν καθόλου θρησκευόμενος. Μου επέτρεπε να ασχολούμαι με την θεία Λατρεία. Αν και τα άλλα αδέλφια μου, ακόμα και την Κυριακή, τα έστελνε στις απαραίτητες αγροτικές εργασίες, εμένα μου επέτρεπε να εκκλησιάζομαι και να βοηθώ στο ψαλτήρι. Προκειμένου να μάθω βυζαντινή μουσική η οποία μου άρεσε πάρα πολύ, είχα την άδειά του να πηγαίνω μερικά βράδια την εβδομάδα στο Λευκόνοικο, όπου ήταν το Γυμνάσιο, πέντε χιλιόμετρα μακριά από το χωριό μου, πράγμα επικίνδυνο τότε για έναν δεκαεξαετή.(δείτε εδώ)

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Μετά Θεόν Ηθική και Βιοηθική στον αιώνα της εκκοσμίκευσης


Το νέο βιβλίο του διαπρεπούς καθηγητού της Φιλοσοφίας της Ιατρικής κ. Herman Tristram Engelhardt με τον τίτλο "Μετά Θεόν, Ηθική και Βιοηθική στον αιώνα της εκκοσμίκευσης", παρουσιάζει με ιδιαίτερη σαφήνεια την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ηθική και η Βιοηθική στην "μετά Θεόν" και άνευ Θεού φάση της και εκθέτει τις κρίσεις και τις προτάσεις του. Μέσα στην σύγχρονη ηθική και κοινωνική διάλυση και ασυναρτησία ο σοβαρός και υπεύθυνος επιστημονικός λόγος, που σέβεται και πληροφορεί ανιδιοτελώς τον άνθρωπο αποτελεί ανεκτίμητο θησαυρό. (δείτε εδώ)

Herman Τristram Engelhardt: Πως έγινα Ορθόδοξος

Πως έγινα Ορθόδοξος; 
Η απάντηση είναι: Μόνο μέσω της αγάπης του Θεού.
«Πως έγινα Ορθόδοξος» Αφήγηση του Καθηγητού Tristram EngelhardtΜια φορά ήμουνα στο Άγιον Όρος κι ένας Μοναχός μου λέει: «Κοίτα τριγύρω σου όλους αυτούς τους ανθρώπους. Η μετάνοια όλων αυτών των ανθρώπων είναι ένα θαύμα από το Θεό».
Είχα πολύ ευλαβείς Ρωμαιοκαθολικούς γονείς που με έστειλαν σε ένα πολύ καλό Ρωμαιοκαθολικό σχολείο, και στην Ε τάξη διάβαζα την ιστορία της Εκκλησίας και αντιλήφθηκα ότι την Εκκλησία των πρώτων 5 αιώνων δεν την είχα δη ποτέ. Και ρώτησα μια μοναχή: «Γιατί η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν είναι σαν την πρώϊμη Εκκλησία;», Η αδελφή με κοίταξε σαν να ήμουνα τρελλός. Και μια και ήμουνα Ε τάξη έμεινα ήσυχος.
Το Δημοτικό μου φαινόταν πολύ βαρετό, αλλά μου άρεζε η λειτουργία. Και ήμουνα παπαδάκι και μου άρεσε πολύ, και μια και ήμουνα τεμπέλης, όταν πήγαινα στο Ιερό δεν πήγαινα σχολείο. Μου άρεζε περισσότερο αυτό, παπαδάκι στην εκκλησία.
Στην 8η τάξη, το 1954, ο Ρωμαιοκαθολικός ιερέας μου είπε ότι ένας Ουνίτης επίσκοπος θα ερχόταν από την Παλαιστίνη και αυτός θα τελούσε τη λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Δεν την ήξερα και θα έπρεπε να την διαβάσω για να γίνω το παπαδάκι στην λειτουργία. Και αυτό έκανα. Αλλά δεν ήξερα ότι θα υπάρχη κι ένας Όρθρος πριν από αυτό, οπότε επί μιάμιση ώρα δεν καταλάβαινα τι συμβαίνει. Και μετά αυτός ο ηλικιωμένος Επίσκοπος ήρθε στο μέρος μου και μου είπε: «Έλα εδώ, αυτό είναι για σένα. Όλος ο αληθινός Χριστιανισμός θα εξαφανισθή στη διάρκεια της ζωής σου από τη Δύση. Ο αληθινός Χριστιανισμός θα έρθη από την Ανατολή και αυτό θα είναι πολύ σημαντικό για σένα». Νόμιζα ότι είναι τρελλός. Του λέω: «Τι;» Και μου είπε: «Όλος ο Χριστιανισμός θα εξαλειφθή από την Δύση στην διάρκεια της ζωής σου. Ο αληθινός Χριστιανισμός θα έρθη ως φως από την Ανατολή». Ρώτησα το πατέρα μου: «Τι λέει αυτός; Είναι ένας τρελλός άνθρωπος από την Παλαιστίνη;». Και συνέχισα να ζω την ζωή μου.
Το 1984 κάποιος μου τηλεφώνησε από τον άνθρωπο που είχε έρθει δεύτερος στις τελευταίες εκλογές για Πάπας της Ρώμης. Εφόσον ήταν υποψήφιος για Πάπας έπρεπε να ξεκινήση νωρίς, όπως και ο υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ. Και μάζευε μια ομάδα διανοουμένων για να τον βοηθήσουν στην προεκλογική του εκστρατεία και μου ζήτησε να είμαι κι εγώ ένας από αυτούς. Και μου είπανε να πάω για έξι εβδομάδες στο Μιλάνο. Λέω δεν μπορώ να πάω για 6 εβδομάδες είμαι πολύ απασχολημένος. Τότε όμως η δεύτερη κόρη μου, η οποία αν μπορώ να το πω, είναι τρελλή μαζί μου, (η πρώτη είναι 38 χρονών και έχει 4 παιδιά), τα Χριστούγεννα μου λέει: «Μπορώ να έλθω εγώ μαζί σου στο Μιλάνο;». Και πως να πη ένας πατέρας όχι στην 14χρονη κόρη του, οπότε είπα: «Εντάξει». Αυτός στο τηλέφωνο μου είπε ότι θα πληρώση αυτός τα έξοδα. Και έτσι ασχολήθηκα πολύ με τον Μαρτίνι, αυτόν τον υποψήφιο. Και κατάλαβα για πρώτη φορά στην ζωή μου ότι όλος αυτός ο Χριστιανισμός στην Δύση ήταν μία δημιουργία των Γερμανών και λίγων Ελβετών, που είχαν κάνει την Μεταρρύθμιση.
Το 1988 προσκλήθηκα στο Ινστιτούτο Ανώτερων Σπουδών στο Βερολίνο και όταν προσκλήθηκα να μιλήσω εκεί αισθανόμουνα σαν πόρνη και καταλάβαινα ότι αυτό που κάνω είναι λάθος. Και προσευχόμουνα: «Θεέ μου, αν υπάρχη κάπου η αληθινή θρησκεία, δείξε την μου κι εγώ θα μεταστραφώ». Και για πρώτη φορά στην ζωή μου έχω αυτή την εμπειρία, υπήρχε στο μυαλό μου ένας φόβος που δεν τον είχα αισθανθή ποτέ πριν.
Μέσα σε μια βδομάδα, βλέπαμε διάφορες διαφημήσεις για ρεσιτάλ χριστιανικής μουσικής, πηγαίναμε σ’ αυτά. Εμείς είμαστε από τον Νότο που ήταν πολύ ζεστά και φοβόμασταν να μείνουμε Χριστούγεννα στο Βερολίνο, θα παγώσουμε. Και λέγαμε που να πάμε για να μην παγώσουμε τώρα στις διακοπές των Χριστουγέννων και κανόνισα να δώσω διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Και πήγαμε εκεί για Χριστούγεννα. Οπότε την ημέρα των Χριστουγέννων η γυναίκα μου είπε: Που να πάμε για λειτουργία. Και είπα ας πάμε στην ελληνική. Και πήγαμε στο Φανάρι. Ήταν η πρώτη ορθόδοξη λειτουργία που παρακολούθησα. Ήταν ο Πατριάρχης Δημήτριος. Η δεύτερη κόρη μου με άγγιξε και μου λέει: «Πατέρα αυτή είναι η αληθινή θρησκεία. Δεν είναι;». Και της είπα: «Φοβάμαι ότι έχεις δίκηο, διότι είναι πάρα πολύ φτωχή».
Και πήγαμε πίσω στο Τέξας και άρχισα να ρωτάω αν μπορή ένας Τεξανός να γίνη ορθόδοξος. Κάποιος εκεί που ήταν Βαπτιστής από το Τέξας μου είπε: «Αν μπορώ εγώ να γίνω, μπορείς κι εσύ να γίνης». Και έτσι με την υπομονή του Θεού έγινα πρώτα εγώ και μετά οι δύο κόρες μου. Και στην συνέχεια η σύζυγός μου, η οποία είναι Ιρλανδή, οι οποίοι είναι πολύ παθιασμένοι Βαπτιστές, και έχει δύο ιστορίες για την μεταστροφή της. Την μία ήταν που είπε: «Ευλόγησέ με, άγιε Πατρίκιε, επιστρέφω στο σπίτι» και το άλλο που έγραψε ήταν: «Από την Ρώμη στο σπίτι».
Ευχαριστώ το Θεό!–

Πηγή: http://www.parembasis.gr/index.php/el/menu-teyxos-141/1783-2008-141-14

Όταν γελάει ο Ουρανός - 2






Όταν γελάει ο Ουρανός - τέυχος 2ο της Άννα Ιακώβου σε εικονογράφηση Αγγελικής Δελεχά

Σίγουρα τα θαύματα σ΄ έναν μικρό αναγνώστη προκαλούν δέος. Στο βιβλίο, όμως αυτό τα θαύματα – κατά παράδοξο τρόπο – προκαλούν χαμόγελα. Απολαύστε τις χαριτωμένες ιστορίες με πρωταγωνιστές αγίους και αγίους Γέροντες και γελάστε, έτσι όπως γελάει και ο ουρανός. (δείτε εδώ)

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

Μνήσθητί μου, Κύριε!

του Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου
 
Ο Άγιος Ληστής του… Παραδείσου
 
Ο Άγιος Ληστής του Σταυρού απέδειξε ότι είναι ζωντανός δια μέσου των αιώνων. Ύστερα από είκοσι αιώνες σιωπής, στην ίδια χρονική περίοδο, έδωσε νεύση εσωτερική σε ποικίλους ανθρώπους, εντελώς ανεξάρτητα στον έναν από τον άλλον, αλλά σε όλους προς την ίδια κατεύθυνση· ζήτησε ναό και ακολουθία. Άνοιξε τις πόρτες της παρρησίας του και των πρεσβειών του. Θέλησε να βγει από τη θέση του προτύπου προς έμπνευση των πιστών και μίμηση και να αναλάβει την ευθύνη της μεσιτείας των προσευχών για όλον τον κόσμο. (δείτε εδώ)